Kiedyś wędziska wykonywano z drewna. Bardzo dobrze nadawała się do tego leszczyna. Jej podstawową wadą był ciężar i skomplikowany proces przygotowania. Kije suszono pod obciążeniem, czasami nawet cały rok. Później pojawiły się wędziska bambusowe. Były tanie i solidne. Do dzisiaj można je spotkać nad wodami. Ważą dość dużo i wędkarze dość chętnie zamienili je na wędziska z pustego włókna szklanego. Początkowo kije szklane były w środku pełne, więc bardzo ciężkie. Nie robiono więc prawie wędek dłuższych niż dwa metry. Kiedy jednak opracowano metodę budowania z włókna rur pustych w środku, nastąpiła prawdziwa rewolucja.

Wynalezienie włókna grafitowego pozwoliło znacznie obniżyć wagę wędki. Obecnie produkuje się kije o długości kilkunastu metrów, ważące tyle co czterometrowy bambus. Na początek jednak, najlepiej będzie nadawało się wędzisko z kompozytu szkła i węgla, z tego względu, że jest dużo bardziej odporne na wszelkie urazy oraz tańsze.


Źródło: O wędkarstwie, ekologii i etyce - Poradnik szkoleniowy Polskiego Związku Wędkarskiego. www.rybobranie.pl