Późnogotycki, murowany, orientowany. Zbudowany z fundacji Janusza III i Stanisława ? ostatnich książąt mazowieckich po 1520 roku, wzniesiony staraniem ówczesnego proboszcza Wojciecha Popielskiego. Kościół parafialny, jednonawowy, ze sklepieniem gwiaździstym. Jego osobliwością jest to, że posadzka znajduje się poniżej poziomu otoczenia. Wpisany do rejestru zabytków w 1961 r. Wewnątrz kościoła pozostało oryginalne barokowe wyposażenie: ołtarz główny, po bokach którego są rzeźby figuralne patronów Polski: św. Stanisława i św. Wojciecha (także patrona Serocka), dwa ołtarze boczne ? św. Anny i św. Barbary, ambona, chrzcielnica. W kościele znajdują się dwie symetrycznie usytuowane zakrystie, do zachodniej prowadzi portal z gotycką, ceglaną, odkrytą archiwoltą. Na zasuwie ołtarza głównego znajduje się obraz przedstawiający Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny, namalowany przez Floriana Lipińskiego w I połowie XIX wieku.