Mało jest miejsc na świecie, gdzie można łowić ryby bez żadnych ograniczeń. W wielu krajach gdzie gospodarka odcisnęła duże piętno na naturze, obowiązują specjalne przepisy wędkarskie pozwalające na legalne uprawianie tego hobby. Stowarzyszenia zrzeszające miłośników wędkowania posługują się własnymi regulaminami i kodeksami.

Amatorski połów ryb w Polce regulują dwie ustawy ? w wodach śródlądowych ustawa o rybactwie śródlądowym, a w wodach morskich ustawa z 6 września 2001 r. o rybołówstwie morskim. Te akty prawne, wraz z wydawanymi w formie ministerialnych rozporządzeń przepisami wykonawczymi, są podstawą dla wszystkich przepisów dotyczących wędkarstwa.

Aby łowić na polskich wodach, konieczna jest karta wędkarska. Jest to dokument ważny dożywotnio, wydawany dorosłym i młodzieży od lat 14 przez właściwe dla miejsca zamieszkania starostwo powiatowe. Aby go otrzymać, należy zdać egzamin z przepisów dotyczących wędkowania.

Prawo do egzaminowania ma Polski Związek Wędkarski, największa organizacja zrzeszająca miłośników tego sportu oraz kilka innych stowarzyszeń. Po zdanym egzaminie kartę odbiera się w wydziale ochrony środowiska właściwego starostwa powiatowego.

Z obowiązku posiadania karty są zwolnione osoby, które nie ukończyły 14 lat (z tym że mogą one łowić wyłącznie pod opieką osoby pełnoletniej, która ma taką kartę), cudzoziemcy czasowo przebywający w Polsce (jeżeli wykupili licencję na wędkowanie) oraz osoby wędkujące w wodach należących do osoby fizycznej uprawnionej do rybactwa, o ile uzyskały od niej zezwolenie na połów ryb.

Żródło www.rybobranie.pl