Etyka to zbiór zadań, a być może nakazów dotyczących przyrody, dlatego też etykę ekologiczną wędkarza przedstawiamy w formie kilku spraw do przemyślenia, sformułowanych w postaci zadań, czasem pytań.


Wędkarstwo będzie tak długo, jak długo będą ryby, więc zrób wszystko, abyś miał co i gdzie łowić.

• Nie przyczyniaj się do zagrożenia naszej ichtiofauny. Ryby, które nie są ważne dla wędkarza, są ważne dla biocenozy i nie ma sensu ich niszczyć. Nie przyczyniaj się do zarybień gatunkami obcymi, koszty takich decyzji nie równoważą doraźnych korzyści.
• Organizuj się w koła wędkarzy przyjaciół. W grupie możecie być skuteczną siłą nacisku na władze samorządowe, które powinny uwzględnić wasze stanowisko dotyczące problemów środowiska.
• Aktywnie pomagaj w zachowaniu ichtiofauny w formie jak najmniej zmienionej. Jeśli w twoim okręgu są przepławki, dbaj o ich prawidłowe funkcjonowanie lub pomagaj przy przeniesieniu ryb wędrownych przez tamę.
• Stale wzbogacaj swoją wiedzę o rybach. Pamiętaj, że wymiary ochronne, sezon ochronny, lista gatunków chronionych zmieniają się. Ich nieznajomość nie jest niczym usprawiedliwiona.
• Jeśli łowisz na żywą przynętę (rybę), pozyskuj ją tylko w miejscu wędkowania, nie przynoś nieznanych ci ryb, nie używaj przynęty złowionej w innym dorzeczu.
  

Bądź rzecznikiem ochrony przyrody, ale pamiętaj, aby krytykę odpierać siłą argumentów, a nie argumentem siły. Inni mogą też mieć rację. Działanie na rzecz ochrony przyrody to przede wszystkim sztuka dążenia do celu nadrzędnego, ale nie po trupach; czasami kompromis przynosi więcej pożytku.

• Staraj się poznać piękno ojczystej przyrody, spróbuj poznać inne zwierzęta i rośliny. Wędkowanie to znakomita okazja do obserwacji, które mogą przynieść więcej satysfakcji niż złowione ryby.
• Woda jest nie tylko dla wędkarzy, a ryby są jedną z form organizmów wodnych; kormorany, czaple, rybołowy, wydry nie są twoimi konkurentami; bobry mogą natomiast być twoim sprzymierzeńcem.
  

Traktuj wędkowanie jako przyjemność; nie staraj się za wszelką cenę wyłowić tyle ryb, aby zwróciły ci się koszty wykupu karty połowów.

• Nie pozostawiaj śladów swojego wędkowania: nie zapomnij zabrać swoich śmieci - nikt inny tego za ciebie nie zrobi, zakop pozostałości po swojej fizjologii, a nie zeszpecisz miejsca, gdzie wędkowałeś i gdzie jeszcze powrócisz.
• Co zrobić, gdy trafiasz na miejsce pozostawione przez innego wędkarza, pełne butelek i innych śmieci? Czy posprzątać? - Tak! bo to twój kolega (choć go nie znasz) to zrobił, poza tym inni widząc, w jakim stanie pozostawiasz to miejsce, pomyślą, że to twoja sprawka i nie przekonasz ich, że to ktoś inny. Jeśli zastaną cię w czasie sprzątania, a przed rozstawieniem wędek, rozmowa będzie całkiem inna, wtedy ty masz rację narzekając.
• Nie wyrzucaj zbędnych kawałków żyłki - porzucona żyłka wędkarska może być narzędziem okrutnej śmierci dla ptaków, których nogi łatwo się w niej zaplątują.
• Oszczędnie używaj środków do prania i zmywania, a nie przyczynisz się do degradacji wód, jeśli przyjechałeś samochodem, nie traktuj środowiska jako darmowej myjni. .
  

Pamiętaj o kulturze w kontakcie z innymi. Gburowata osoba odpowiadająca agresją na pozdrowienie (?jak tam biorą?) nie jest pożądanym gościem nad wodą. Jest to szczególnie ważne, gdy wędkujesz na terenie innego okręgu. Wykupienie karty połowów nie upoważnia cię do sobiepaństwa.

• Zachowanie pogody ducha pozwala rozładować nawet trudne, mało dyplomatyczne sytuacje.
• Uczciwie wypełnij ankietę wędkarską; twoje informacje są bardzo cenne dla monitoringu fauny ryb i minogów. Jej celem nie jest kalkulowanie kosztów licencji połowów.
• Pamiętaj, jeśli nie przestrzegasz regulaminu połowów to, nawet mając kartą wędkarską, łowisz tak jak kłusownik.
  

źródło www.rybobranie.pl